Zelfs mét strijkers blijft het een heerlijke rocker. Europe braaf? Puh-lease…

Mijn bijdrage aan de battle Liedjes over de duivel op Ondergewaardeerde Liedjes:

Als gerontorocker heb ik keuze genoeg als het gaat om duivels in mijn muziekcollectie, zelfs wanneer ik als eis stel dat er ergens een duivel in de titel moet zitten.

Black Sabbath met Ronnie James Dio bijvoorbeeld, twee grote namen die een carrière hebben gebouwd op duivels en ander addergebroed. Als Heaven & Hell (what’s in a name) voerden ze ooit “The Devil Cried” uit. Of bijna dertig minuten “Duel With The Devil” van prog-supergroep Transatlantic. Of het instrumentale, maar verduiveld lekkere “El Diablo Suelto” van de Venezolaanse proggers RC2. Misschien duivelse Americana, met Moreland & Arbuckle’s “The Devil And Me”? Uiteindelijk viel mijn keuze op rockers met een onwaarschijnlijk braaf imago, Europe.

Wie ze een beetje gevolgd heeft weet dat ze vanaf hun reünie in 1998 duidelijk voor de rockkant hebben gekozen, met als voorlopig hoogtepunt het laatste album, Bag Of Bones. Een eerder hoogtepunt was het album Almost Unplugged, waarop ze begeleid door strijkers (en gillende Zweedse meiden) eigen tracks én covers van UFO, Thin Lizzy, Led Zeppelin en Pink Floyd uitvoerden. En “Devil Sings The Blues”, oorspronkelijk van het album Secret Society afkomstig.

Zelfs mét strijkers blijft het een heerlijke rocker, niet in het minst door de alle-remmen-los-solo van John Norum. Europe braaf? Puh-lease…

Lees vooral ook de andere bijdragen aan de battle Liedjes over de Duivel.