Ook een beestje, maar toch

Mijn bijdrage voor de Dierenliedjes-battle op Ondergewaardeerde Liedjes:

Als blijmoedig pubertje was me destijds helemaal ontgaan dat ik een bijzondere versie van de AC/DC-lp Let There Be Rock op de kop had getikt. De Australische persing, niet de Europese, met daarop een nummer dat al snel een van mijn favorieten werd, “Crabsody In Blue”. Tot in lengte van jaren hebben Europese en Amerikaanse liefhebbers het moeten doen met een versie van Let There Be Rock zónder “Crabsody In Blue” en mét “Problem Child”, nota bene een track die al op het voorgaande album Dirty Deeds Done Dirt Cheap stond.

Jarenlang heb ik gewacht op de cd met dat nummer. Aanvankelijk was ‘ie alleen te krijgen in een box met alle studio-cd’s, maar ja, die hád ik stuk voor stuk al in de kast staan. Gelukkig verscheen in 2009 Backtracks, met rarities en live-opnamen. En “Crabsody In Blue”.

Typisch een track uit de Bon Scott-tijd, maar dan nog een opmerkelijk nummer. Het nummer is een erg laidback bluesrocker met een voor AC/DC-begrippen verrassend vloeiende zanglijn. De tekst is de reden dat het nummer niet op de Europese en Amerikaanse versies te vinden was. Want hoewel “sideways walking” doet vermoeden dat het om woestijn- of strandkrabben gaat, gaat het eigenlijk – en meer in lijn met de reputatie van Bon Scott – over crabs, of in gewoon Nederlands schaamluis. Ook een beestje, maar toch. Vandaar de tekstregels

Oh, and when they start to bite
Then it’s time you saw the light
For an appointment
Before you start to scream
That’s when you apply the cream
Blues ointment

Als blijmoedig pubertje heb ik dat verband nooit gelegd. Ik vond – en vind – het gewoon een lekker nummer.

Lees ook vooral de andere bijdragen aan de Dierenliedjes-battle op Ondergewaardeerde Liedjes.