Laatst werd me gevraagd wie mijn gitaarhelden zijn. Al snel noemde ik Stevie Ray Vaughan, Ritchie Blackmore, Steve Vai en Eddie van Halen.

Ik noemde er nog eentje. Een die bij mij nog net een treetje hoger staat: Frank Marino. Canadees, woonachtig in de VS en door vele ruzies met platenbazen en een zwaar doorgeslagen perfectiedrift al jaren amper nog actief. En dat is echt doodzonde.