Als iemand zich niet druk maakt over het opbouwen van een consistente discografie, dan is het Les Claypool. Naast Primus en werk onder eigen naam heeft hij platen uitgebracht met Sausage, Les Claypool and the Holy Mackerel, Les Claypool’s Frog Brigade, Colonel Les Claypool’s Fearless Flying Frog Brigade, Colonel Claypool’s Bucket of Bernie Brains, Electric Apricot, Les Claypool’s Duo de Twang en The Claypool Lennon Delirium. Steeds weer een andere samenstelling en dus steeds weer een andere naam.

Meestal zit Claypool’s naam er nog in, maar dat was niet het geval bij Oysterhead. Logisch, als je ziet wie de andere twee zijn. Claypool kreeg een optreden aangeboden en vroeg Phish’ Trey Anastasio om mee te doen. Anastasio wilde dan The Police’s Stewart Copeland als drummer en die zei tot hun verbazing ja. Het is vooralsnog bij één album gebleven, The Grand Pecking Order uit 2001, maar ze treden sporadisch nog samen op en geen van drieën sluit een vervolg uit. Het zijn meer de drukke schema’s van de heren die het lastig maken.