Eric Burdon & The Animals / Chris Spedding

eric_burdon-athens_traffic_live.jpgOude Britse rockers gaan nooit met pensioen. Eric Burdon, aanvoerder van The Animals, in elk geval niet. In januari verschijnt een nieuw studioalbum, nu is er alvast een live-cd, Athens Traffic Live. Een live-bluescd, dat kan bijna niet fout gaan, zou je denken. Nou, think again. Burdon neemt hiermee min of meer afscheid van zijn huidige band, want het studioalbum gaat verschijnen met een nieuwe incarnatie van The Animals. Luisterend naar deze live-cd moet je echter concluderen dat juist Burdon de zwakke schakel was in deze formatie. De man is een allesbehalve fenomenale zanger, maar dat hoeft in de blues geen groot probleem te zijn. Totdat je songs uitkiest die ver boven je macht liggen. Op het laatste studio-album My Secret Life merkte je dat nog niet, op dit live-album is dat andere koek. De manier waarop hij zich vertilt aan “Factory girl” is werkelijk tenenkrommend. De band is meer dan adequaat, maar Burdon’s vertolking laat weinig te genieten over. De nummers die wel geschikt zijn voor Burdon’s stem maken nog wat goed, maar lang niet alles.

chris_spedding-click_clack.jpgDan heeft Chris Spedding het beter aangepakt. Okee, het is een studioalbum, maar hij doet ook vooral wat hij het beste kan: gitaarspelen. Als producer en sessiemuzikant heeft hij de meest uiteenlopende dingen gedaan, onder andere bij de Sex Pistols, bij het popliedjes-in-foute-pakjes-bandje The Wombles en recentelijk bij Katie Melua. Op dit solo-album variëren zijn songs van bluesy poprock á la Chris Rea – met eenzelfde hese stem – tot Ry Cooder-achtige ontspannen blues met slidegitaar en wat jazz. Het is dan ook geen verrassing dat het een zeer ontspannen plaatje geworden is. Overigens slaat het songmateriaal soms door naar een wel heel kitscherig soort blueshoempa, zoals in “Last Date”. Meestentijds haalt het materiaal – deels geschreven door Spedding zelf, deels covers, zoals Captain Beefheart’s “Click Clack” – een ruime voldoende, evenals de uitvoeringen. Een eclatant verkoopsucces zal deze plaat niet worden, maar vooral als Spedding zijn slidegitaar inzet wordt het zeer aangenaam verpozen.


mij=SPV / Rough Trade

« »