Wereld op z’n kop

Kiko Loureiro is de gitarist van de powermetalmannen van Angra. Hoho, wacht even! Voor je je portemonnee grijpt en de deur uit holt: dit is bepaald geen powermetalalbum. Integendeel, Üniverso Inverso is fusion. Met de nadruk meer op de jazz dan op de rock ook nog. Razend knappe fusion, dat wel. Virtuoos gitaarwerk zonder dat het één lange stroom snelle maar zielloze nootjes wordt. Zoals bij een Braziliaan te verwachten was wordt je bovendien vergast op allerlei Zuid-Amerikaanse ritmes. Hoewel het een solo-cd is, speelt toetsenist Yaniel Matos ook een belangrijke rol. Niet alleen schreef hij vier van de tien songs, met enige regelmaat houdt Loureiro zijn vingers stil en is Matos de solist. Is Loureiro weer aan bij de song betrokken, dan doet het mij het meest denken aan Pat Metheny. Hmm, is dat muziek voor een rocker dan? Nee, niet echt. Het is dermate jazzy, dat je na sommige nummers de stem van Willem Duys verwacht voor de afkondiging. Voor mijn smaak is het dan ook een tikkeltje té jazzy. Maar ik zou Loureiro ernstig onrecht aandoen als ik het af zou doen als “hotellobbymuziek”. Universo Inverso is een fraai album, alleen wat minder geschikt voor geontorockers.

Kiko Loureiro – Universo Inverso
(FUEL / Rough Trade)