Chicago – Now (Chicago XXXVI)

Chicago - Now (Chicago XXXVI)Onderweg, met de shuffelende iPod aan, was ik even verbaasd. ‘Steely Dan, heb ik dat erop staan? Hé wacht, dit ís niet eens Steely Dan!’ Dat klopte, het was Chicago. Chicago staat bekend als ‘de rockband met blazers’. In thuisland de Verenigde Staten, tenminste. Daar noemen ze iets al snel rock als er een paar riffs opstaan. Voor Nederlandse oren zou ik het eerder omschrijven als jazzpop met blazers, vandaar ook die associatie met Steely Dan. Negen bandleden, waarvan vier bandleden er al sinds de start in 1967 bij zijn (en nee, de bekendste, zanger Peter Cetera, is er al jaren niet meer bij). Maar liefst zeven van die bandleden hebben meegeschreven aan de songs. Het is makkelijk te verteren pop, met behalve de blazers ook veel lagen vocalen. Op momenten klinkt Chicago zelfs als Earth, Wind & Fire: schetterende blazers en meer dan gladde, hoge koortjes. Op “Watching All The Colors” word je zelfs getrakteerd op dwarsfluit! Nee, een rockplaat is dit zeker niet. Dat hoeft natuurlijk niet in de weg te staan van het genieten van een knap gemaakte plaat. Wat gaandeweg echter opvalt is dat het wel erg netjes binnen de lijntjes is gekleurd. Makkelijk meezingbaar refreintje, koortjes, vette blazers, een drumbeat op het randje van kitsch en hop, er is weer een nummer af. Dat is vier nummers lang leuk, en dan gaat het me steeds meer tegenstaan. Pas de op een na laatste track, “Naked In The Garden Of Allah” levert iets op dat enigszins verrast, maar dat is veel te laat en veel te weinig. Na de elfde en laatste track ben ik vooral blij dat het afgelopen is. Knap gemaakt, maar volkomen fantasieloos.


mij=Frontiers/Rough Trade

« »