Minimale middelen, maximaal effect

Mijn bijdrage aan het Prince-eerbetoon op Ondergewaardeerde Liedjes:

Religieus ben ik voor geen meter. Afhankelijk van de joligheid noem ik mezelf niet-fundamentalistisch atheist of Pastafarian. In mijn muziekcollectie is gospel echter bepaald geen zeldzaamheid. Okee, niet de eindeloze hallelujah’s met enige muzikale begeleiding, maar échte songs die getuigen van een geloof. Een geïnspireerde muzikant is altijd de moeite waard, ongeacht wat hem inspireert.

Prince deed me aanvankelijk niet zoveel, maar ergens rond 1988 ging ik voor de bijl. Sign ‘O’ The Times was net uit, werd de hemel in geprezen door alles en iedereen, maar tot op de dag van vandaag vind ik de albums ervoor (Around The World In A Day en Parade) en erna (Lovesexy) als albums beter. Sign ‘O’ The Times is een album met een aantal opmerkelijke uitschieters in Prince’s oeuvre, dat wel. En dan vooral de minimalistische tracks: de electropop met schrijnende tekst van “Sign ‘O’ The Times” en de gospel van “The Cross”. Dat laatste nummer is vrijwel vanaf het begin mijn favoriete Prince-nummer geweest.

Tekstueel is het toch een beetje doorsnee-gehallelujah, maar de opbouw is prachtig. Eerst alleen gitaarakkoorden en zang, dan een intrigerend en toch o zo simpel gitaarloopje – in deze liveversie helaas vervangen door een nogal lelijk elektronisch geluidje -, dan drums en tot slot basgitaar. Iedere keer iets meer subtiele begeleiding totdat halverwege het tweede couplet de ingetogenheid wordt losgelaten en de gospel plots uitgevoerd lijkt te worden door een garagerockbandje. Dat bandje bestond op de studioversie overigens uit Prince, Prince en Prince.

In “The Cross” is de muzikant Prince op zijn best: minimale middelen qua melodie en toch maximaal effect in emotie en dynamiek. Natuurlijk doet de keuze van één liedje geen recht aan ’s mans veelzijdigheid, maar “The Cross” is een van de tracks die tenminste een flink deel van die veelzijdigheid laat horen.

Lees ook de andere bijdragen aan Prince: eerbetoon aan His Royal Badness op Ondergewaardeerde Liedjes.