Mozart en Broadway

Mijn bijdrage aan de Battle over liedjes die zijn gebaseerd op klassieke muziek op Ondergewaardeerde Liedjes:

Klassieke muziek en rock, het is een perfecte combinatie als je het mij vraagt. Ik heb er dan ook heel wat van in mijn collectie. Rainbow’s “Difficult To Cure” (de Negende van Beethoven), Uli Jon Roth’s Metamorphosis (Vivaldi’s Vier Jaargetijden) of Yngwie ‘ik ben heus niet pretentieus’ Malmsteen met zijn Concerto Suite For Electric Guitar And Orchestra In E Flat Minor Opus 1, ze staan hier regelmatig op. Maar volgens mij is de combinatie nooit mooier uitgevoerd dan door Savatage.

Savatage was een band met een bijzondere samenstelling. Naast de broers Jon (zang en toetsen) en Criss Oliva (gitaar) was er namelijk een derde essentieel voor het geluid: de eerder dit jaar overleden producer en songwriter Paul O’Neill. De George Martin van Savatage, zeg maar.

Savatage was altijd al een band die wat meer te melden had dan de doorsnee metalband. Tekstueel, maar in de loop van hun carrière zeker ook muzikaal. Dat was al vrij vroeg te zien met hun versie van Grieg’s Hall Of The Mountain King, “Prelude To Madness”. Gaandeweg kwamen er steeds meer klassieke invloeden en de counterpoint vocale harmonieën maakten al snel dat ze een bijzondere status kregen in het metalwereldje.

Enkele jaren vóór Dead Winter Dead was Criss Oliva overleden aan de gevolgen van een auto-ongeluk. Jon Oliva was even weggeweest, maar was bij dit album weer terug als toetsenist en tweede zanger naast Zach Stevens. Het album was vrijwel geheel geschreven en geproduceerd door Jon Oliva en Paul O’Neill. Niet voor het eerst een conceptalbum, maar wel meer Broadway én actueler dan ooit. Het verhaal speelde in de Balkanoorlog, die op dat moment nog gaande was! Op dit album werd alles uit de kast getrokken: bakken met bombast, harmonieën bij de vleet en songstructuren die klassiek aandeden – en soms gewoon klassiek wáren. Beethoven’s Ode To Joy in “Memory” en Mozart in “Mozart And Madness”. In die laatste track werden delen van Mozarts 25e Symfonie gebruikt. Gitaristen Criss Caffery en vooral Al Pitrelli (o.a. Alice Cooper) maakten er een prachtige versmelting van rock en klassiek van.

Het zou de ook start zijn voor de verwezenlijking van O’Neills grote droom: een Broadwayachtige show vol rock vermengd met klassieke muziek. Dat was het Trans-Siberian Orchestra, waar de meeste Savatagemuzikanten ook kortere of langere tijd aan verbonden waren. Op het Wacken festival in 2015 waren eenmalig Savatage en Trans-Siberian Orchestra beiden te horen. Wagner, de hardrocker onder de klassieke componisten, zou erbij geweest zijn.

Lees vooral ook de andere bijdragen aan de Battle over liedjes die zijn gebaseerd op klassieke muziek op Ondergewaardeerde Liedjes.