Dit nummer, hier in een versie van zoon Dweezil’s project Zappa Plays Zappa, staat volgens mij niet op een Zappa-studioalbum. Het is overigens wel een typisch Zappageintje. “The Black Page” slaat namelijk op de vele zwarte nootjes op het eens witte muziekpapier…

Zappa Plays Zappa is overigens een naam die Dweezil niet meer gebruikt. Nadat Frank Zappa’s vrouw Gail overleed was dat het begin van een hele trieste implosie van een familie. Zoon Ahmet (ooit nog samen met broer Dweezil op tournee) en dochter Diva bestieren de Zappa Family Trust, waarbij de ander dochter (Moon) en zoon (Dweezil) weliswaar aandeelhouders zijn, maar geen enkele zeggenschap hebben.

Volgens Dweezil heeft hij een cease-and-desist-letter gekregen voor het gebruik van de naam Frank Zappa, de Zappa Plays Zappa-naam en zelfs voor het gebruik van zijn eigen naam, Dweezil Zappa. Toen onlangs bekend werd dat de Trust een tournee ging regelen met een 3d-hologram van Frank Zappa werd in het persbericht gesproken over deelname van Dweezil, die daarna elke mogelijkheid aangreep om te zeggen dat hij van niets wist en sowieso niet mee zou doen, omdat hij het het ondermaats uitmelken van zijn vader’s reputatie vond.

Vorige week stond hij nog in TivoliVredenburg, niet met de naam Zappa Plays Zappa, maar onder de titel 50 Years Of Frank: Dweezil Zappa plays whatever the fuck he wants. Het laatste stukje van de titel stond niet op de TivoliVredenburg-site 50 Years Of Frank: Dweezil Zappa plays whatever the fuck he wants – The Cease And Desist Tour.

De ellende is inmiddels volop beschreven, onder andere in dit Rolling Stone-artikel, de New York Times en op Dweezil Zappa’s eigen website.

Om iets vrolijker af te sluiten: onder een andere YouTubevideo van dit nummer staat een heerlijk commentaar:”You can dance to it, but it really fucking hurts.” Waarvan akte.