Steen in hun eigen muziekvijver

Ooit zag ik The Inpector Cluzo in het voorprogramma van Suicidal Tendencies. Een Frans duo – nou ja, uit de Gascogne, Frans Baskenland, dat ligt vrij gevoelig – dat met zijn tweeën een ongelofelijk bak groovende teringherrie neerzette. Lekkere teringherrie, dat wel. Inmiddels zijn ze tien jaar bezig en al zes albums ver, met nu We The People Of The Soil.

In de tussentijd is de teringherrie van Laurent Lacrouts (zang en gitaren) en Mathieu Jourdain (drums, pinao, Hammondorgel en achtergrondzang) wel wat veranderd. Nou ja, tot op zekere hoogte. De herrie is aanzienlijk meer gedoseerd en een deel is vooraal als americana te omschrijven. Niet echt wat je associeert met een voorprogramma van Suicidal Tendencies.

Tegelijkertijd zijn er weinig muzikanten die zo aan hun ideeën vasthouden en daarnaar handelen. ‘Act locally, think globally’ is hun devies. Verbeter de wereld, begin bij jezelf, zeg maar. Ze doen alles zelf. Hun management, boekingen, hun label Fuckthebassplayer Records. En dat niet alleen, naast hun muziekloopbaan werken ze de helft van het jaar op hun eigen biologische boerderij. Vandaar de titel We Are The People Of The Soil en die van het vorige album Rockfarmers. Dat alles gebaseerd op heel heldere opvattingen hoe je met de aarde en met mensen moet omgaan, wat vervolgens weer terugkomt in de teksten – en zo is de cirkel rond.

In opener A Man Outstanding In His Field, het titelnummer, Pressure On Mada Lands (met solo van Tyler Bryant) en Globalization Blues is The Inspector Cluzo te horen zoals in dat voorprogramma. Rauwe rock met elektrische gitaren met een groove waar je u tegen zegt, soms op het randje van gecontroleerde chaos. Ideologies is bijna garagerock met een psychedelische vibe. Bij No Deal At The Crossroads (met akoestische gitaren) en Brothers In Ideals zijn zelfs viool and cello te horen en gaat het volume maar een enkele keer omhoog. Little Girl & The Whistlin’ Train is bijna pure folk.

Ik vind het heel knap dat ze folk en americana weten te combineren met die gecontroleerde chaos, soms in één en hetzelfde nummer, zoals in The Sand Preacher. Lacrouts en Jourdain hebben een steen in hun eigen muziekvijver gegooid en zijn meegegaan in de golven zonder te vergeten waar het ooit begon. Geen vernuftig marketingplan, maar idealen en kwaliteiten. Het blijkt voldoende voor een fascinerend hoofdstuk in het bestaan van The Inspector Cluzo.

Ze brachten al ooit een album uit met een begeleidende graphic novel, bij Rockfarmers zat een dvd met documentaire en We The People Of The Soil is ook te krijgen in een mooi boekwerk, een hardcover met prachtige illustraties, alle teksten en info over het album en het een en ander over hun boerderij.

The Inspector Cluzo – We The People Of The Soil
(Fuckthebassplayer Records)

The Inspector Cluzo website
Documentaire Rockfarmers
The Inspector Cluzo op Twitter
The Inspector Cluzo YouTubekanaal

Deze recensie en meer op Rockportaal.