Furieuze lichtheid

Na jaren alleen maar heel blij geworden te zijn van de opeenvolgende Hakenalbums, was het vorige album Affinity voor mij de eerste tegenvaller. Zou Vector de ingeslagen weg voortzetten of weer wat meer naar het oude werk neigen?

Het intro, Clear, is een instrumentaal intro met lekker bombastische toetsen. Vervolgens is de eerste single van het album aan de beurt. The Good Doctor. Ik vind het eerlijk gezegd een wat anonieme track. Niet slecht, maar ook niets bijzonders. Dat geldt niet voor Puzzle Box. Hakkende gitaren, een metalig brommend basgeluid, drumbreaks per strekkende meter en fraaie meerlagige vocalen. Heavy stukken worden afgewisseld met een rustig middenstuk dat op drum programming drijft. Dit was wat ik zo leuk vond aan de eerste albums. Ja, technisch is het over the top, maar het heeft tegelijkertijd een lichtheid die ik op Affinity erg miste.

Ook de langste track, Veil, kent al die elementen. Dik twaalf minuten absurd technisch niveau waarin eigenlijk het hele Haken-spectrum voorbijkomt. Furieuze keyboardsolo- en gitaarsolo’s, maar tegelijkertijd ook een fraai ingehouden hypermelodieuze gitaarsolo in het laatste deel. Nil By Mouth is een instrumental van ruim zeven minuten. Dat zegt bij Haken niet zoveel, want in een langere track kan het daar ook zomaar vijf minuten puur instrumentaal zijn. Wat opvallend is in deze track is het repeterende karakter ervan. Juist in een instrumental zijn breaks en tempowisselingen meestal troef in dit genre, maar die zijn hier minder prominent dan je misschien zou verwachten. Host is een relatief rustige track, met een opmerkelijke rol voor de flugelhorn. Opmerkelijk, maar geenszins uit de toon vallend. Afsluiter A Cell Divides is een lekker heavy afsluiter.

Het album is met 45 minuten duidelijk korter (minstens 15 minuten) dan de voorgaande full-length studioalbums. Is dat erg? Welnee. Liever 45 minuten muziek die spannend blijft dan zeventig minuten waarvan je een deel niet echt bijzonder vindt. Vector is misschien niet hun sterkste album tot nu toe – dat blijft voor mij The Mountain -, het is een stap in de goede richting vanaf Affinity, waar voor mijn gevoel te geforceerd werd iets nieuws te doen. Vector voelt weer als een eenheid en Haken bewijst daarmee de status als een van de meest veelbelovende progmetalbands van het laatste decennium.

Haken – Vector
(InsideOut)

Haken website 
Haken op Twitter 
Meer video’s van Vector op het InsideOut Music YouTubekanaal