Uit de tijd dat Whitesnake nog geen revue-act was. Ik heb me er nog niet toe kunnen brengen het laatste album Flesh & Blood te beluisteren, dat zegt wel genoeg.

Dit “Love Ain’t No Stranger” werd ook onder een vreemd gesternte uitgebracht. Het album Slide It In was al uitgebracht met gitaristen Micky Moody en Mel Galley, bassist Colin Hodgkinson, toetsenist Jon Lord en drummer Cozy Powell.

Coverdale besloot echter op aandringen van platenbaas David Geffen tot een andere richting die meer succes in de VS moest opleveren. Drummer Cozy Powell bleef, maar de rest van de band vertrok. John Sykes werd de nieuwe gitarist, Neil Murray de bassist. Een vaste toetsenist zou er voorlopig niet komen. Sykes en Murray namen nieuwe partijen op voor Slide It In en de mix werd onder handen genomen voor de Amerikaanse markt. Tot op de dag van vandaag zijn de meningen zeer verdeeld, maar feit blijft dat het het begin van de Amerikaanse doorbraak van Whitesnake was.