Galmen met tegeltjesregels

Voor Toby Hitchcock is Changes alweer zijn derde soloalbum. Da’s best veel voor iemand die eigenlijk min of meer hobbyzanger is.

Hij heeft natuurlijk ook een rijtje met Pride Of Lions-plate op zijn naam staan, met ex-Survivorgitarist Jim Peterik, maar die heeft meer ijzers in het vuur – zoals zijn project World Stage. Voor Hitchcock’s soloalbums zorgt platenmaatschappij Frontiers daarom iedere keer weer voor andere mensen die de productie en selectie dan wel het schrijven van de songs voor hun rekening nemen. Bij het eerste solalbum Mercury’s Down waren dat Erik Martensson (W.E.T.) en Miqael Persson (Eclipse), voor The Reckoning waren dat Daniel Flores (Mind’s Eye) en Michael Palace (Kryptonite). Voor Changes is het Alessandro del Vecchio (Hardline, Revolution Saints) als songwriter, bassist/toetsenist en producer, met als gitarist Martin Jepsen Andersen (Meridian) en als drummer Nicolas Papapicco (Robin McAuley).

Het verschil met wat Hitchcock deed voor Pride Of Lions is ondanks die andere songschrijvers marginaal. Hitchcock is een galmer extraordinaire. Hij heeft een enorm volume en met zijn natuurlijk klinkende vibrato zijn lang aangehouden noten het credo. Geen snelle rockers dus, maar mid-tempo tracks van de soort waarmee je halverwege de jaren tachtig werd doodgegooid. Inclusief quasi-dramatische tegeltjesregels als ‘the closer I get, the more I lose you’.

Maar net als bij Pride Of Lions weet elke liefhebber al wat ‘ie kan verwachten en is alleen de vraag of er een paar tracks tussen zitten die net dat beetje extra hebben. Waar Del Vecchio de afgelopen jaren een paar keer wel heel erg op de automatische piloot producties afleverde, is het deze keer precies goed. Zeker, de jaren tachtig zijn nooit ver weg, maar het is iedere keer nét een beetje minder klef aangezet en zonder de destijds gebruikelijke alles verstikkende toetsenpartijen. Del Vecchio grijpt vaak juist naar de piano, waarmee hij zoals in Tonight Again op een heel geslaagde manier de melodie leidt. Op andere momenten is het juist de gitaar die voorop staat, zoals in het lekkere Say No More. In een beperkte bandbreedte qua genre halen Hitchcock en Del Vecchio er heel wat meer uit dan bij de gemiddelde release in deze hoek.

O, en dat hobbyverhaal? Hitchcock is vooral bezig met foto- en videografie. Da’s best handig als je een promoclip nodig hebt voor je album. Zie onderstaande video.

Toby Hitchcock – Changes
(Frontiers Music)

Toby Hitchcock op Facebook

Deze recensie en meer op Rockportaal