Yngwie heeft een nieuw album, Parabellum, release 23 juli. Helaas komen alle slechte kanten van Malmsteen daarop naar voren. Goede, maar voorspelbare solo’s, waar door Yngwie, Yngwie en Yngwie nog even een soort song omheen geflanst wordt, drums uit een doosje die klinken alsof er op een natte krant gemept wordt en een productie die ook in de jaren tachtig al ondermaats zou zijn.

Als er één muzikant is die baat zou hebben bij een strenge producer en een stel getalenteerde medemuzikanten dan is het Malmsteen wel, getuige ook het debuut van Alcatrazz met Graham Bonnet, het solodebuut met Jeff Scott Soto en Odyssey met Joe Lynn Turner. Het tegendeel gebeurt: Malmsteen verdwijnt in een zelfgecreëerd rabbit hole. En dat is gewoon jammer.