Ritmisch samplen

Mijn bijdrage aan de Gesampelde Battle op Ondergewaardeerde Liedjes:

Samples, soms worden er complete songs aan opgehangen waarbij de creativiteit me eerlijk gezegd ontgaat. Tone Loc’s “Wild Thing” bijvoorbeeld bestond uit niet veel meer dan zeer herkenbare samples van Van Halen’s debuutalbum. Zonder die samples was er amper een song geweest.

Soul Coughing is dan weer een heel ander verhaal. Op Lowlands zat een klassiek geschoolde piamist bij die band niet achter een piano, maar achter een klein keyboard en een sampler. Soul Coughing was een en al ritme. Niet alleen de drums en de bas, maar ook de frasering van Doughty én de samples droegen daaraan bij. Dat konden samples van vogels of olifanten zijn, maar ook van Howlin’ Wolf of Toots & The Maytals.

De heren kenden elkaar van The Knitting Factory, een zaal waar vooral experimentele muziek te horen was. Bassist Sebastian Steinberg, drummer Yuval Gabay en Mark De Gli Antoni stonden er geregeld op het podium, de tien jaar jongere zanger/gitarist Mike Doughty stond er als uitsmijter bij de deur, al was hij er ook bekend vanwege zijn raps. De eerste twee albums Ruby Vroom (1994) en Irresistible Bliss (1996) waren lekker eigenwijze alternatieve pop, het derde album El Oso (1998) ging wat meer de dancehoek in.

In 2000 was de band echter alweer ter ziele, als gevolg van onenigheid over weinig artistieke zaken als songwriting credits en publishing. Doughty ging na het overwinnen van zijn verslavingen verder als soloartiest. In een boek noemde hij Soul Coughing een “dark, abusive marriage”. Contact met de andere drie zit er niet in: hij vond zichzelf weliswaar “an asshole”, maar de andere drie “psychopaths”. Nee, die reünie gaat er niet komen.

Die andere drie hadden vóór Soul Coughing al een carrière en gingen verder waar ze gebleven waren. Steinberg is daarvan het meest zichtbaar als veelgevraagd bassist bij onder andere Neil Finn, de Dixie Chicks en k.d. lang. De sampler van dienst, Mark Degli Antoni, stortte zich op filmmuziek en is daar inmiddels heel succesvol mee. Steinberg, Degli Antoni en Gabay komen elkaar van tijd tot tijd nog tegen in een bandje.

Het mag dan veel te kort geduurd hebben, Soul Coughing heeft met slechts drie albums een blijvende indruk achtergelaten in de alternatieve popmuziek van de jaren negentig. Dit “Super Bon Bon” is kenmerkend voor het unieke geluid van Soul Coughing. Met samples en al.

Lees vooral ook de andere bijdragen aan de Gesampelde Battle op Ondergewaardeerde Liedjes.