Sparks – Left Out In The Cold

Vandaag ben ik naar de documentaire The Sparks Brothers geweest. Het verhaal van een onwaarschijnlijk en vasthoudend popduo van eind jaren zestig tot nu. Van de eerste bandjes van Ron en Russell Mael, de kennismaking met Todd Rundgren – die de eerste twee albums produceerde -, de eerste doorbraak in de UK met “This Town Ain’t Big Enough For Both Of Us” tot de neergang in de jaren tachtig. In 1994 zat het eindelijk weer mee met een album met de geweldige titel Gratuitous Sax & Senseless Violins.

De laatste twintig jaar is er eindelijk weer succes en waardering en doen ze bijzondere projecten als het chamber pop-album Lil’ Beethoven, een reeks van 21 shows in Londen waarbij ze op chronologische volgorde alle twintig(!) albums uitvoerden en op de 21e avond het nieuwe album Exotic Creatures Of The Deep, de radiomusical The Seduction Of Ingmar Bergman en FFS, de samenwerking met Franz Ferdinand. Lollig detail: het eerste idee dat Ron Mael de Britten stuurde was een track met de naam “Collaborations Don’t Work”! Na niet van de grond gekomen projecten met Jacques Tati en met Tim Burton was er vorig jaar eindelijk een film, naar een screenplay van de broers, Annette.

Regisseur Edgar Wright (o.a. Shaun Of The Dead) heeft gebruik gemaakt van de quirky humor van de heren om de documentaire naast interviews (in zwart-wit) en beelden van optredens en clips vol te stoppen met allerlei visuele grappen, animaties en grappen in de ondertiteling. Een voorbeeldje van dat laatste: als twee leden van Duran Duran in beeld komen worden ze ondertiteld als “Nick Rhodes, Duran” en “John Taylor, Duran”.

De documentaire is chronologisch verteld, met de albums als leidraad, maar zit verder vol feitjes, toegelicht door de heren zelf en tal van mensen waarmee ze hebben gewerkt en bewonderaars. Tipje: blijf na het “The End” nog even zitten voor tien onmisbare feitjes over Sparks.

“Left Out In The Cold” komt van het album A Steady Drip, Drip, Drip.

« »