Amerikanen kunnen geen sportwedstrijd organiseren zonder een hoop show er omheen. Cheerleaders, overvliegende vliegtuigen of een halftime show. TV-kijkers van een footballwedstrijd kwamen er echter bekaaid vanaf toen Ozzy Osbourne de half-time show deed. Er werd zo ongeveer toen seconden van uitgezonden… Gelukkig hebben we de beelden nog.
Eerst het titelnummer van het nieuwe album met Andrew Watt (zijn producer en ex-California Breed) als gitarist en daarna met Zakk Wylde erbij “Crazy Train”. Drummer van dienst is nog steeds Tommy Clufetos, bassist is hier Chris Chaney, bassist van o.a. Jane’s Addiction. Hoe live het is, is bij dit soort dingen altijd de vraag. Toetsenist Adam Wakeman is bijvoorbeeld nergens te bekennen…
Ik herinner mij nog altijd de halftime show bij een wedstrijd van de Amsterdam Admirals, waar Lee Towers kwam zingen: terwijl je Lee al hoorde zingen zoomde de cameraman in op de kop van Lee. Een hels fluitconcert volgde toen bleek de Lee de lippen nog stijf op elkaar had. Allemaal show, met muziek (of sport) heeft het niks te maken.
Ik vrees dat menig zanger op leeftijd al met een tape ‘zingt’. Dat ging een tijd geleden bij Kiss al eens fout.
Zelf heb ik ooit gedeeltelijk playbacken vermoed bij een optreden van House Of Lords. Maar ja, wat doe je bij stemproblemen terwijl je nog niet uit de kosten bent? Dan kan playbacken heel verleidelijk zijn. Dat is nog iets anders dan standaard playbacken als Kiss of Dolly Parton.