In 2010 begon Tom Jones met Praise & Blame aan een serie rootsy albums met Ethan Johns als aanjager, maar in 2004 maakte hij al een album met Jools Holland dat al de eerste aanzetten liet horen. Deels eigen songs (soms geschreven met Holland én Sam Brown, die ook op een paar tracks duidelijk herkenbaar is op de achtergrond), deels bekende en deels minder bekende covers, zoals bijvoorbeeld Willie Dixon’s “My Babe” en Shuman & Pomus’ “Mess Of Blues”, ooit nog een hitje voor Status Quo. Tom Jones & Jools Holland is minder gefocust dan de latere rootsalbums, met van alles van rockabilly tot bigband, maar wel al een duidelijke stap weg van de Vegashoempa.
Jones is sowieso regelmatig te gast bij Jools Holland en in 2016 diepten ze van het album “St. James’ Infirmary” Blues op, een traditional die bekend werd door Louis Armstrong. Rhiannon Giddens kende ik eerlijk gezegd niet, maar één blik op Wikipedia leert dat dat geheel mijn omissie is.