In 1984 ging Status Quo uit elkaar. Drummer John Coghlan was een paar jaar eerder vertrokken en de banden tussen Francis Rossi en Alan Lancaster waren op een dieptepunt beland. De BZN-hoempa van “Marguerita Time” op Back To Back was de druppel voor Lancaster, die na de tour in 1984 naar zijn nieuwe vaderland Australië vertrok en alleen nog even terugkwam voor Live Aid.
Twee jaar later was de band ineens terug, met een nieuwe ritmesectie. Omdat ze het licht gezien hadden? Nee hoor, omdat ze anders een bak geld moesten terugbetalen aan de platenmaatschappij…
Rick Parfitt was bezig geweest met een soloalbum en had daarbij samengewerkt met bassist Rhino Edwards en drummer Jeff Rich. Een paar van de tracks die zij opnamen verschenen als B-kantjes bij de singles van het comebackalbum In The Army Now. En goed beschouwd waren die beter dan veel van het materiaal dat wél op het album kwam. Dat “Rollin’ Home” een van de betere tracks was die het album haalden zegt eigenlijk alles.
Vorige week kwam er overigens interessant releasenieuws: van het klassieke Live!-album komt een 8cd-versie uit. Het duurde ooit een jaar of tien voor het album überhaupt op cd uitkwam, later verscheen er een geremasterde versie met een andere trackvolgorde en nu dus 8 cd’s: het originele album, nogmaals geremasterd, en de drie concerten waar het originele album uit samengesteld is nu in hun geheel daarbij. Jammer genoeg was dat wel drie keer exact dezelfde setlist, dus versies van “Down Down” of bijvoorbeeld “Railroad” ontbreken nog steeds.