De term supergroep wordt vaak te onrechte gebruikt, maar voor een band met Genesis’ Steve Hackett en Yes’ Steve Howe in 1985 was die volstrekt terecht.
Jammer genoeg was het succes verre van super. Het album was niet zozeer progressief als wel AOR en dat trokken progfans niet, een band zonder toetsen maar mét gitaarsynths zoals op het album bleek in de concertpraktijk niet te werken en zowel financieel als persoonlijk was het ook allerminst een succes. Geen wonder dat het bij één album bleef, GTR. En toch, ik trek ‘m bijna elk jaar nog wel een keer uit de kast.