De afgelopen maand hadden ineens alle gitaar-YouTubers het over dit duo. De freaky neefjes van Primus en Mörglbl.
In hun uitdossing, maar vooral muzikaal. Kijk eens naar de gitaar/bas-combi in de video: daar zie je veel meer frets dan bij normale gitaar- en basnekken. Dat is omdat het microtonale muziek betreft, wat hier betekent dat er toonladders met 24 noten in een octaaf worden gebruikt in plaats van de gebruikelijke 12. Dat betekent dus dat je bijvoorbeeld tussen de noten A en B niet alleen halverwege nog een klank hebt, maar ook een kwart noot daarvoor en een kwart noot daarna. In Arabische en Indiase muziek niet ongewoon, maar voor Westerse oren klink dat heel raar.
Ik noemde al Mörglbl en Primus, met Igorrr en George Harrison volgens mij de enigen in mijn collectie die daar nog wel eens mee spelen – maar dan inderdaad hooguit “wel eens”. Bij Primus speelt Les Claypool in “Whamola” bijvoorbeeld met tonen die niet in de gebruikelijke Westerse toonladders terug te vinden zijn.
Angine de Poitrine is een Canadees duo dat de namen Khn en Klek draagt. Ze voeren de act ver door, want in een interviews bedienen ze zich van een taaltje dat associaties aan aliens moet oproepen, waarna hun manager “het vertaalt”. Nou is het als bandje al lastig om met zijn tweeën muziek interessant te houden en al helemaal als het instrumentaal en microtonaal is. Khn bedient zich van loopers om baslijnen en gitaarlijnen als basis neer te zetten, om daar vervolgens weer overheen te spelen. Ze hebben anderhalf jaar geleden de debuut-EP Vol. 1 uitgebracht en op 3 april verschijnt Vol. 2, weer een EP. Vooralsnog alleen op vinyl en digitaal.
Mocht je het aandurven, dan is hier het hele optreden bij KEXP van een klein half uur te vinden te vinden. Ik weet niet wat de plannen van de heren zijn, maar het zou me niet verbazen als heel wat festivals nog een wel een plekje in de programmering weten te vinden.