Dit is een van mijn favoriete Deep Purple-songs. De versie op Made In Japan uit dezelfde periode is nog net wat sterker dan deze versie uit Stockholm, maar ook hier heeft het de uitbundigheid in het lange intro van de Made In Japan-versie.
Dit is een song waarin de funk in Deep Purple volop te horen is. Later, met Glenn Hughes in de band, zou de funk een nog grotere rol gaan spelen, en nooit meer dan op Come Taste The Band, een van mijn favoriete Purple-albums.