Devin Townsend verontschuldigde zich laatst voor het plaatsen van endorsement-filmpjes op zijn Twitterfeed. De realiteit van het dagelijkse bestaan van een muzikant, zo verklaarde Townsend, daaraan toevoegend dat hij alleen spullen aanprijst als hij ze zelf ook wil gebruiken.

En zo kan het gebeuren dat Townsend voor een maker van elementen (EMG), een maker van effecten (Fractal Audio) en een snarenfabrikant (D’Addario) een instrumentale medley opneemt, met gezonde zelfspot “Willy Wanka” genoemd. De gitaar is niet zijn Peavey signaturemodel, maar een Framus.

Wat maakt het uit dat het reclame is, als het tegelijkertijd zo’n lekker mopje muziek is? Eerlijk gezegd kan ik hier meer waardering voor opbrengen dan voor de eindeloze stroom prullaria (bobbleheads, teenslippers, strandballen) die Joe Bonamassa als ‘collectibles’ aanprijst.