Eels – Novocaine For The Soul

Het is jammer dat een bandje soms alleen bij het debuut enorm kan verrassen. Op zich is dat niet raar wanneer ze een heel eigen stijl hebben en daaraan blijven vasthouden. Bovendien is een debuut vaak het resultaat van jaren schaven en slijpen aan songs, waar bij navolgende albums de periode daarvoor doorgaans veel korter is.

Het nieuwe Eels-album Time! is heel aardig – zeker beter dan een aantal andere albums uit de voorgaande decennia – maar ja, het blijft in de eerste plaats die wat zeurderige zang van E die de aandacht trekt en dat kon na het debuut Beautiful Freak (met daarop ook dit “Novocaine For The Soul”) logischerwijs niet meer echt verrassen.

Op Lowlands heb ik destijds een prachtig shirt gekocht waar ik nog jaren plezier van heb gehad. Het was namelijk de hoesafbeelding, met één klein verschil: het meisje was in zwart-wit afgebeeld, maar die te grote ogen in kleur, blauw. Het effect was steevast een dubbeltake: mensen keken even naar de shirtafbeelding, keken mij weer en en keken dan nóg even naar het shirt, waarop die toch al ongewone ogen nu extra opvielen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *